‘bana bir bira’ diyerek, girdi içeri: ‘ellilik’.. tümdikkatim dağıldı, dağıldım.
adam, gereksiz: buraya, dünya’ya.. gereksiz olduğundan, bağırıyor: esâsen, var olmadığından bağırıyor. her şeyin farkında. bunu, en derin’inde hissediyor, o yüzden bağırıyor.
ben, susuyorum. suskunluk, an’a dair değil: genel bir susuş var. ben, sessizim: yıllar oluyor.
sessiz yıllar geçiriyorum.
yalnızım.
*
aradı geçenlerde, bir gece için sözleştik, buluştuk: arayan, o’ydu: bana bir haber vermeye geldi: bildiğim bir haber: iyi bir haber.
onun için, iyi: onun için iyiyse, benim için de, iyi olmalı, olur: buna iknâ olurum; yıllar önce buna, zaten iknâ oldum..
*
gece, buluştuk. yağmur da var.. hava öyle puslu ki, iyi bir şey düşünemem.
gözlerinde umut var, parlıyor. saçlarını, istediğim gibi toplamış: yarım: öyle diyor, kızlar. tanıştığımızda söylemiştim, bunu sevdiğimi: aklında kalmış, demek. tanıştığımızda ne söylediyse bana, aklımda: bugün söylemiş gibi, şu an gibi.
şimdi, yine karşımda: eskisi kadar güzel.
tek omzundan hafifçe sıyrılan bir elbise: yakası, biraz açık. beyaz. o’nu düşünürken, hep o elbise var üzerinde. elbiseyle aynı renkte, bazen de aynıdesende bir bant, saçında: kusur yok..
*
yaşamaya devam ettim, o yokken de: yedim, içtim, okudum, gezdim,eğlendim ve saire.
kafka’nın söylediği, gerçek oluyordu fakat, o’nsuzken: “bir hedef mevcut ama oraya götüren hiçbir yol yok..”
*
ben de, bağırmalıyım belki de, dedim: farkında olmayı bir kenara bırakıp, bağırmalıyım.. yoksa, kim bilecek, ne yıllar geçirdiğimi..
ne sessiz yıllar geçirdim, ben.
hayâller vardı, beraberken: ‘birlikte’ öğrenecektik, ‘klâsik’ dinlemeyi, âdâbını.. birlikte öğrenecektik, yaşamayı. ve birlikte yaşayacak, ölecektik. hayâller bunlardı, beraberken: hayâl vardı..
*
bazen, oluyor sandım. olmadı. o’nsuz olmayacağını bildiğimden de, olamadı.“bilmek, lanetlenmektir” dedi, adorno. bilmek, fark etmek..
bana en çok zararı, farkında olmak verdi.
hissettiklerimin süreceğini bildiğimden, olmayacağından da emindim. olmasını istemedim, hissettiklerimin sürmesini istiyordum.. aşk’ın paradoksu değil, kendisi bu, olsa gerek.
*
gözleri kara, kapkara: bir günah gibi, bir günah kadar kara.
işte o gece, bir günah’a gider gibi giderdim, gözümü kırpmadan. kendimi biliyorum, yapardım: eğer, o gece, eğer, o yağmurda, tek söz söyleseydi bana, onunla, ölüm’e giderdim..
