Ben ve Kitap

Afili sözlerle giriş yok. Efendinin biri aşkını sorgulamış " aşkımız güzel gözlere değil kitabi" sonucuna varmış. Benim aşkım güzel gözlü ama kitapta bu aralar haddini aşan samimi bi arkadaş gibi oldu.Onun yüzünden tartıştım. Vaktimi ayırıyorum. Geçmişimden gelen,gizli yerlerden birden beliren önemli bir parçam olan biri gibi. Ama çok mutluyum edepsizliğimle , hayatta yapamayacağım biri gitsin biri gelsin tavrını kitap konusunda gösteriyorum. Evlenmeme iki ay kaldı kitaplara para döküp küçük hovardalıklar( çoğul mu lan yoksa hovardalık kelimesi niye altı çizildiki?) yapıyorum. Evlenince de fark etmeyecek gerçi. Evin en dışındaki odada onlara özel yer yaptırdım. Sanki evdeki hayatımın dışında başka bir şey istiyorum gibi en dışarıda. Genç adamsın git kızlarla harca parayı der gibi oraya kütüphane yaptırırken,duvar kağıdı seçerken annem en iyisini al dedi. Hatta kendi de beğendi; görücü usuluyle kitaplık aldık. Babam yerlere parke seçti bana pas atarcasına.
Okuyorum bu ara, kalitelimi, iyimi, kötümü bilmeden.Hiç bir şey yapmasa metafor yapıyor bu kitaplar.